Uitspraak

 

Arbeidscontract ontbonden, handelwijze ROC 'ernstig verwijtbaar'

 

Op 19 april 2021 heeft het Gerechtshof uitspraak gedaan in het hoger beroep, zie: uitspraak Gerechtshof.

 

Doordat het Hof deze uitspraak als 'nieuws' heeft gepubliceerd op hun website (zie: persbericht rechtspraak) was er meteen veel aandacht van de media voor mijn zaak. Direct hingen er journalisten aan de lijn die mij en m'n advocaat (Wouter Pors) om een reactie vroegen. In allerijl heeft mijn advocaat een eerste korte reactie opgesteld, die luidt: 

"Het is teleurstellend dat het Hof de vrijheid van meningsuiting niet daadwerkelijk beschermt. Die wordt te makkelijk opzij geschoven met een redenering dat collega's zich gekwetst zouden voelen. Het wordt zo wel heel moeilijk om kritisch te schrijven over onderwijsvernieuwing in een concreet geval, terwijl dat wel mag. Ook de ontslagbescherming voor leden van de ondernemingsraden wordt te gemakkelijk gepasseerd. Het is nu aan de politiek om kritische leerkrachten beter te beschermen."

 

Blijft de vraag: mag je iemand ontslaan vanwege het schrijven van een boek? Gelezen de uitspraak van het Gerechtshof luidt het antwoord: ja, dat mag. Het Hof meent dat ontbinding van de arbeidsovereenkomst is gerechtvaardigd en dat herstel van de arbeidsovereenkomst niet in de rede ligt.

 

In een land als Nederland had ik deze uitspraak niet verwacht, temeer daar ik de naam van het ROC niet heb genoemd in het boek en ook geen namen van studenten en collega's. Wat is de vrijheid van meningsuiting nu precies waard, gelezen deze uitspraak? En het wettelijke ontslagverbod voor OR-leden? Mijn OR-lidmaatschap is er bij herhaling bijgesleept door het ROC, o.a. door op te merken dat dit "strafverzwarend" zou zijn. Het Gerechtshof vindt dat kennelijk geoorloofd, maar deze uitspraak komt de ontslagbescherming van OR-leden beslist niet ten goede.

 

De principiële vraagstukken (de vrijheid van meningsuiting en het ontslagverbod van OR-leden) is het Hof helaas uit de weg gegaan; gekozen is voor de 'verstoorde arbeidsrelatie' als grondslag voor de ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Een veilige weg, die relatief makkelijk te onderbouwen is. Eerlijk gezegd had ik wel wat meer moed van deze rechters verwacht!

 

Bepaalde uitspraken van het Hof vind ik opmerkelijk. Zo wordt me zwaar aangerekend dat ik bedrijfsgevoelige informatie openbaar heb gemaakt in mijn boek. Je schrikt je toch kapot als je zoiets leest? Blijkt het te gaan om het verlies van anderhalve ton die de betreffende opleiding van het ROC in 2018 heeft geleden, met verwijzing naar blz. 151 van mijn boek. Nu is het ROC een publieke instelling en de financiële jaarverslagen zijn gewoon openbaar. Zo bedrijfsgevoelig is deze informatie dus ook weer niet! Een ander voorbeeld: volgens het Hof zou ik via sociale media aandacht voor de kwestie hebben gevraagd. Bijzonder, want ik ben helemaal niet actief op sociale media. Wel heb ik op 23 mei 2020 een onschuldig stukje tekst ("Commentaar") op mijn website geplaatst, maar een website valt niet onder de definitie van 'sociale media'. En iets op je eigen website schrijven, wat is daar mis mee? Dat het ROC-bestuur diverse keren een eenzijdig bericht over deze kwestie heeft geplaatst op het intranet (bereik: ruim duizend medewerkers), daar las ik helaas niets over in de uitspraak. En dat het ROC-bestuur in februari 2020 uitgebreid de NRC te woord stond, terwijl ik me netjes onthield van commentaar, is ook onvermeld gebleven.

 

Uiteraard ben ik het van harte eens met het Hof dat het ROC een 'ernstig verwijt' valt te maken. Ik citeer uit de uitspraak: "Het verwijt is hierin gelegen dat ROC na de beroering die na het verschijnen van het boek is ontstaan, te prematuur naar de forse maatregel van schorsing van Van Manen heeft gegrepen, een maatregel die beschadigend voor Van Manen was en in feite elke andere oplossing dan beëindiging van de arbeidsovereenkomst in de weg stond." Dit ernstige verwijt leverde mij -naast de transitievergoeding- een billijke vergoeding op , die door de kantonrechter niet was toegekend. Een doekje voor het bloeden, maar ik had liever een betere uitspraak gehad.


In de Volkskrant van 24 april jl. werd het effect van deze uitspraak treffend verwoord door de voorzitter van de Algemene Onderwijsbond. 'Hoe voer je voortaan nog een vrij debat over onderwijsvernieuwing, wanneer je als kritische docent moet vrezen voor je baan?' vroeg Tamar van Gelder zich hardop af. 'Kan voortaan iedereen een mening hebben over onderwijs en daarvoor uitkomen, behalve docenten?' Het is een slechte zaak dat de uitspraak van het Gerechtshof de positie van docenten verder heeft verzwakt. De Tweede Kamer deelt deze zorg. In 2020 werd een motie aangenomen om de positie van docenten te versterken ten opzichte van het schoolbestuur (zie: motie), en dat is hard nodig! 

 

'Laat je het hierbij zitten of ga je verder?' Deze vraag wordt me regelmatig gesteld. Mogelijkheden om verder te gaan zijn er zeker. Bij de Hoge Raad zou ik cassatieberoep kunnen instellen tegen de uitspraak van het Gerechtshof, waarna ik -als dat niet het gewenste resultaat oplevert- ook nog een klacht kan indienen bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Of ik dat ook ga doen? Die mogelijkheid gaan mijn advocaat (Wouter Pors) en ik onderzoeken. Binnen drie maanden na het verkrijgen van de uitspraak van het Gerechtshof moet cassatieberoep worden ingesteld. De bedenktijd loopt...

 

...en ondertussen herhaal ik nog maar eens: de vrijheid van meningsuiting is het waard om voor te vechten!

 

"STAND FOR PRESS FREEDOM" !!! 

 

Paula van Manen

(laatste update: 27-4-2021)

 

NB Mijn commentaar op de hele gang van zaken vind je hier: Commentaar

 

Terug naar de startpagina: HOME